Bilamana benda yang hang nukilkan
dua tiga empat lima tahun lepas
terkena batang hidung hang sekarang.
Ouch sangat.
Kekadang malu baca nukilan sendiri
yang dah jadi arkib,
betapa tak matangnya aku dulu.
Betapa tak matang jugak aku sekarang.
Terus menulis rasa.
Agar diri sendiri tahu rasa itu
suatu ketika nanti menjadi rasa baru hari ini.
